"La maljunan viron vizitis klinikon, kie mi laboras, ke mi zorgis pri lia dekstra vundigxita mano.

Li rapidegis dirante ke li havas malfruigon en unu grava devigo.

Tuj kiel mi zorgis lian manon mi demandis lin sur la kauxzon de lia hasto. 

Viro respondis ke li rapidas al Hejmo por maljunuloj, ke li kiel cxiutage vizitus tie sian edzinon,

kiun nun vivas en tiu hejmo, ke li trinkus kun sxi matenan kafon. 

Ankaux mi eksciis ke lia edzino estas tie jam kelke da jaroj. Kiam mi finigis la zorgon pri lia

mano mi demandis, cxu lia edzino ne estos nervoza kiam li alvenos malprifrue.

- Ne, li respondis.   Sxi jam ne scias, kiu mi estas. Sxi jam preskaux 5 jaroj tute ne ekkonadas min.

Surprizite mi ankoraux demandis lin:

- Sed se sxi ne ekkonadas vin, kial vi bezonas esti cxi tie cxiumatene?

Li ekridetis, rigardante al mi li diras:

- Jes, sxi ne scias, kiu mi estas, sed mi bone konas kiu estas sxi.

Miaj okuloj plenumis pere de larmoj. 

Kiam li foriradas mi diris sin: 

Gxuste tiu estas amo, kiu mi volus por mia vivo.

Veran amon ne estas nur fizika aux romantika. 
Veran amon signifas akceptadi cxion kion estas
                                                 kion estis
                                                 kion estos
kaj kiom jam ne estas, cxe tiu la alia.

El prelego P. Juan, OSA
tradukis: Olga Glendová