|
Finfine
mia spacŝipo « surplanediĝis » , mi trafis
mian celon . Scivoleme mi rigardis tra la observa
fenestro…Tie, antaŭ miaj okuloj, ampleksis vasta flava
dezerto. Kiel talpejoj, tie kaj tie, staris amasetoj da tero aŭ
io simila. Supre de ĉiu elstaris malpeza tute nemoviĝanta
fumvualo. Ŝajne neniu vento blovis sur ili. Subite el la
plej proksima teramaso, elspruĉis siluetetoj preskaŭ
homaj intertenante unu la alian, kiel senfina farandolo
eltondita el mistera materio. Tiuj strangaj estaĵoj ŝajnis
tute maldikaj plataj kiel paperfolio. Silente ili glitadis
ĝis mia spacveturilo kaj ekdancis ronde ĉirkaŭante
ĝin ĉiam pli rapide turnantaj, turnegantaj,
turnadantaj.
Konsternite mi sentis, ke mia veturilo ekleviĝis,
la motoro ekbruis, kvankam mi ne ŝaltis ĝin . Iom
post iom mia spacŝipo forŝvebetis de tiu planedo, kiun
mi apenaŭ ekvidis. Mi provis denove « surplanediĝi »,
sed la diabla vico de siluetetoj ĉiam malhelpis miajn
manovrojn. Ekzaminante la precizajn mezuraparatojn de la panelo,
mi tuj komprenis, ke tiuj planedloĝantoj trasendis al mia
spacŝipo kontraŭajn magnetajn fortojn. Mi plurfoje
provadis rezisti al ilia freneza dancado, vane ! Senespere
pri la trafota celo, mi devis reflugi al la Tero, mia spascvojaĝo
malsukcese finiĝis… samminute mi ekfalis de mia lito.
---------------------------------------
Post
tiu stranga sonĝo , mi pripensis la vivon de aliaj
inteligentecoj, ie en la Universo. Mi pensas, ke ekzistas aliaj
estaĵoj kaj sendube inteligentaj estaĵoj, kiuj provas
renkonti aliajn universanojn por interkomuniki. Tiu ideo plaĉas
al mi, eĉ se tiuj estaĵoj tute ne estus similaj al ni
terhomoj.
Emo
scii kiel li naskiĝas, kreskas, vivas, mortas. Ĉu ili
havas kutimojn, kulturon, religion, ĉu ili kantas,
desegnas, imagas ? Sed ankaŭ pri kio ili kapablas ,
kio estas tute ne imagebla al ni ?
Mi
deziras, ke aliaj vivuloj iam renkontos la homoj, kaj samtempe
mi dubas pri la rakontoj koncerne eksterteranojn vizitantajn
nian planedon per flugteleroj.
Mi supozas, ke estos
intensa emocio unue se/kiam oni certe ekscios, ke aliaj
inteligentaj estaĵoj vivas en la Universo, due ankoraŭ
pli vigla emocio, eble miksita de ĝojo kaj de timo, se/kiam
oni iam kontaktos kaj renkontos ilin.
Eble
ili pli scios ol ni pri la kaŭzo de nia Universo…Eble ili
jam estos respondintaj al niaj turmentaj demandoj : El kie
ni venas ? kiuj estas ni ? Al kie ni iras ? Kial ?
Kial, Kial ?
Simone
oktobro 2007 .
|
